We hebben het ook eens geprobeerd… het scribblen
We hebben het ook eens geprobeerd… het scribblen.
Kaatjes versies
Anns versies
Voordeurhond
Een tijdje geleden had ik bij sart68 een postje gelezen over het boek ‘Lump, the dog who ate a Picasso’. Ik vond het zo’n mooi fotoboek dat ik het uiteindelijk zelf ook maar gekocht heb. Het staat vol foto’s van fotograaf David Douglas Duncan over de liefdesrelatie tussen Picasso en Lump, een dashondje. Lump was oorspronkelijk van de fotograaf zelf maar is bij Picasso achtergebleven. Hij werd een van Picasso’s muzes en werd op een aantal schilderijen in de ‘Las Meninas’ serie afgebeeld. Een aanrader voor de Picasso- of de dashondjes-fans.
Sharon Jones at Beacon
Een fantastische zaal in een fantastische stad: het Beacon Theatre. Jammer dat we er niet zijn op 15 februari, anders gingen we misschien wel naar het concert van Sharon Jones & the Dap-Kings.
Zou Spekvriend met ons meegegaan zijn, als hij ook in NY was op dat moment? Kon hij zijn Naturally mp3’s laten signeren. Zijn cd’s komen toch niet meer uit zijn kast.
Sado letterkes
De serie ‘alfabet in huid’ van de Nederlandse grafisch designer Thijs Verbeek is wel een van de meest pijnlijke typografieen die ik al gezien heb. Met behulp van kleine wasspelden wordt de huid in de 26 letters van het alfabet gekneed. Ocharme de personen die daar model hebben moeten voor staan. Een beetje te sadomachositisch voor mij. Of toch niet? Ik heb af en toe wel van die kinky kantjes…
Black Hole
“If David Lynch did teen-drama, this would be it.”
Deze comment van een lezer alleen al maakt me warm om me te verdiepen in het werk van Charles Burns. Black Hole is een grafische horrornovelle die zich afspeelt in de buitenwijken van Seatlle, midden jaren ‘70, waarbij een plaag zich verspreidt onder tieners door seksuele contacten…
En net wanneer je dan dacht dat je een nieuwe kunstenaar leren kennen hebt, ontdek je dat je al werk van hem in huis hebt. Blijkbaar is de lp cover van Iggy Pop’s Brick by Brick door hem getekend. Ligt hier al jaren in huis dus…
Tender Feelings Awards
Al die awards, wij houden ons er niet echt mee bezig. Maar af en toe zie je toch zo’n banner de revue passeren en dan vragen we ons af: bestaat er een evenknie van the razzie awards in de blogwereld? Dat zou pas leuk zijn! Weet je ineens waar je aan moet werken als je wint! Positieve kritiek om de kwaliteit van de blogs te verbeteren en auteurs te stimuleren. Een prijs voor de lelijkste header, de slechtste layout, gebrek aan originaliteit, … We zien het al zo voor ons.
De vraag is natuurlijk: hoe zouden die dan heten? Wel, de Wondering Boys gaven de voorzet… Het kan niet anders dan dat die door het leven zouden gaan als ”De Tender Feelings awards“!
*knipogen naar Anne*
Surfing’s divine prince of decadence
Al een hele tijd ligt hier een waanzinnig interessant boek over Bunker Spreckles, alleen heb ik sinds we het kochten nog geen tijd gehad om het te doorbladeren, laat staan lezen. Is iets voor vanavond.
I’ll be your substitute
In onze zoektocht naar een alternatief voor HUMO, moest ik gisteren plots terugdenken aan Tyler Brule. Tot vorig najaar was Tyler Durden de enige Tyler die ik kende, maar De Morgen leerde me kennis maken met een Tyler van vlees en bloed. Meer nog, ik ontdekte de magazines waar deze jonge Canadees de wereld mee verraste… Wallpaper* was een van de meest invloedrijke tijdschriften in de jaren ‘90, maar dit verkocht hij na verloop van tijd aan Time Warner. In 2006 kwam hij op de proppen met Monocle, “a global briefing covering international affairs, business, culture and design”. Het ziet er wel lekker uit. Boordevol voorheen onaangeroerde interessante zaken. Alsof niemand eerder op het idee gekomen is om over deze onderwerpen iets te schrijven. Het is geen tijdschrift. Wel een boek dat je tien keer per jaar in de brievenbus ontvangt. Like no other.
My tummy
Zit ik mij hier al een hele maand vol te proppen met chips en andere vettige troep die niet goed is voor de lijn, komt Ann mij vertellen dat je helemaal geen buikje nodig hebt om te buikdansen.
*kijkt nu met een dubbel gevoel uit naar het etentje bij de Turk en het buikdansen vanavond*